http://www.deknang.com/index.php?option=content&task=view&id=844
บทสัมภาษณ์มันๆของผมเองครับ ตอนที่1

http://www.deknang.com/index.php?option=content&task=view&id=849
อันนี้ตอนจบครับบทสัมภาษณ์

http://www.uploadd.com/download.aspx?pku=43A7A06696TDTW8N3ON47D[7VJEOAC
ลิ้งค์เพลงนำ ผีตุ๋มติ๋ม ลองไปโหลดฟังดูขำ ๆ แก้ร้อนครับ(upใหม่ให้แล้วนะครับ)
ส่วนอันนี้เป็นเพลงช้าครับ ชื่อเพลง อย่ากลัว ไพเราะดีครับ มีความหมาย ลองโหลดไปฟังกันดูครับ
http://www.uploadd.com/download.aspx?pku=1E6CD95412G99KN3JCR8VXLHGAWZ7O

TEASER ผีตุ๋มติ๋ม ครับ
http://www.youtube.com/watch?v=j5hD4FgiVpo&feature=channel_page

MV ผีตุ๋มติ๋มครับ
http://www.youtube.com/watch?v=Q-eHS4_na8M&feature=channel

ลักษณะนิสัย ของคนที่เกิดวันที่ 23 คือ ตัวเอง คือความมั่นใจ

คนเกิดวันที่ 23 มีลักษณะที่คนมักจะมองดูห่าง ๆ ด้วยความระแวด ระวังหรือเกรงกลัว เพราะเป็นคนที่มีบุคลิกภาพที่สง่ามั่นคง และมัก แสดงออกให้เห็นได้ชัดเจนว่า มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง

คนเกิดวันนี้ แม้ไม่อยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจใด ๆ แต่ก็มีอำนาจและ อาจก้าวขึ้นสู่อำนาจได้จริง ๆ คนเกิดวันที่ 23 จึงเป็นคนที่ใคร ๆ เห็น ว่า มีความไว้ตัวและดื้อรั้น ซึ่งก็เป็นการมองที่ถูกต้องในลักษณะนิสัย ด้านหนึ่ง แต่ในอีกด้านหนึ่งนั้นคนเกิดวันนี้เป็นคนเข้าใจซาบซึ้งใน บทกวี ดนตรี ศิลปะ และปรัชญา มีความอ่อนโยนต่อธรรมชาติเป็น อย่างยิ่ง

ท่านที่จะเป็นมิตรกับคนเกิดวันที่ 23 จึงควรเป็นคนรอบรู้ศิลปวิทยา การเหล่านี้ และควรเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตกับคนเกิดวันที่ 23 อย่างผู้มี รสนิยมอันเลิศด้วย คนกลุ่มนี้พร้อมที่จะตกหลุมรักใครง่าย ๆ โดย เฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่มีนิสัยและรสนิยมตรงกันแต่ถ้าเกิดขัดแย้ง กันนิดเดียว เขาก็จะปล่อยคนที่เคยรักไว้อย่างไม่แยแสได้เหมือนกัน

ชีวิตของคนเกิดวันที่ 23 เป็นชีวิตที่มีการทำงานเป็นส่วนสำคัญ คน เกิดวันนี้ต้องการทำงานและทำอย่างอิสระ ต้องการโอกาสที่จะแสดง ความสามารถ และถ้าใครสักคนเข้าไปปิดกั้นโอกาสไม่ให้แสดงความ สามารถ หรือได้ทำสิ่งที่เขาต้องการ

แม้จะรักใคร่กันเพียงใด ก็อาจเป็นศัตรูคู่ปรปักษ์กันได้ทันที แม้แต่ คนที่เป็นภรรยาหรือสามี

คนเกิดวันนี้เป็นคนโลกทรรศ์กว้าง และพอใจที่จะคบคนโลกทรรศ์ กว้างด้วยเช่นเดียวกัน เขาจะเป็นนักธุรกิจหรือนักบริหารที่เก่งมาก ไม่ยอมให้ใครมาชี้นำ ไม่ยอมให้สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ มาทำให้หวั่นไหวได้

ไม่เปลี่ยนหลักการโดยไม่มีเหตุผลเปลี่ยนหลักการได้ทันทีถ้าเหตุผล ถูกต้องชัดเจน เมื่อทำงานใจก็จะมุ่งอยู่แต่ตามหลักการเพื่อให้งาน บรรลุผลเท่านั้น คนเกิดวันนี้มีความสามารถที่จะติดต่อกับคนทุกชั้น ให้ประสบผลสำเร็จได้

อย่างไรก็ตาม คนเกิดวันนี้จะมีจุดอ่อนอยู่ที่สามารถเป็นคนใจหินขึ้น มาง่าย ๆ เมื่อเกิดไม่สบอารมณ์ขึ้นมา
วันอื่น ๆ หาอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://horoscope.sanook.com/whoami/whoami_02366.php ตรงดีเหมือนกันครับ

เป็นผู้กำกับ/ครีเอถีฟครับ ชอบผู้หญิงจิตใจดีมีสมอง เชียร์เชลซี รักภาพยนตร์ เป็นคนขำๆฮาๆ แต่ก็ไม่ใช่บ้าทั้งวัน ชอบคิดแตกต่างเพื่อสร้างสรรค์งานที่ดีกว่า
ประวัติการทำงาน
2525-2527 ทำcasting งานโฆษณาให้กับบ.เอ แอนด์ เอ เน็ตเวิร์ค / เขียนบทความ-บทวิจารณ์ให้กับนิตยสาร สครีน หนุ่มสาว
2528 บก.บห.นิตยสารสกรีน / คอลัมนิสต์ให้กับไควเอ๊ต สตรอม-วิดีโอทีวี-วิดีโอ ไทมส์-คัทลียา
2529 คอนเสิร์ตระคนละคร นันทิดาวาไรตี้ / บก.เซลลูลอยด์
2530-2531 บก.นิตยสารหนังและวิดีโอ / ร่วมก่อตั้งชมรมวิจารณ์บันเทิง และ นิตยสาร สีสัน
2532-2534 ครีเอถีฟ+สคริปต์ไร้ท์เตอร์รายการ สี่ทุ่มสแควร์ / โปรดิวเซอร์รายการ จานเด็ด / นางสาวไทยปี33 และมิสชาร์มมิงชะอำปี33
2535-2536 โปรดิวเซอร์รายการ ครึ้มอกครึ้มใจ / ครีเอถีฟคอนซัลต์รายการ ชั่วโมงคนหนุ่ม / โปรดิวเซอร์ทีมของบ.ไจแอ้นต์ ดูแลผลงานศิลปินอย่าง เบน อิสรางกูร-วงเมเด
2537-2539 ต้นคิดคอนเซ้ปต์ ร็อคอำพัน / creativeให้ฝ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศของบ.ไฟว์สตาร์ / ร่วมคิดและทำผับDETAILเป็นเจ้าแรกของย่านอาร์ซีเอ กับโชคชัย เจริญสุข และ จอห์น บราโว่
2540 ทำอัลบั้มอินดี้ ศิลปิน-คิกกาปู้ ดูแลในทุกส่วนตั้งแต่ภาค ดนตรียันการตลาด
2541 -2542 โปรดิวเซอร์/ครีเอถีฟ บ.นีโอ เน็ตเวิร์ค ทำมิวสิควิดีโอมีกลิ่นเรื่องแรกของโลกให้วงฮิร็อคชิม่า
2543-2544 บก.บริหารนิตยสารเซ็กซี่ซูเปอร์สตาร์ / ครีเอถีฟ-บก.บทความให้นิตยสาร CUTE ยุตบุกเบิก
2545 กำกับ/เขียนบท ภาพยนตร์เรื่อง ผู้หญิง 5 บาป / ดูแลการถ่ายทอดงานประกวดนางงามมิสอันดามัน ปริ๊นเซส
2546-2547 โปรดิวซ์/กำกับ/เขียนบท ภาพยนตร์เรื่อง ผีตุ๋มติ๋ม
2548-2551 ครีเอถีฟอิสระ รับงานEvent และ เตรียมงานภาพยนตร์เรื่องใหม่
2552 จัดการงานPost Production หนังเรื่อง ผีตุ๋มติ๋มให้เสร็จสิ้น / เตรียมบทหนังใหม่อีก 2 เรื่องคือ บาปหนา กับ ผู้หญิง 5 บาปภาค2
หมายเหตุ : ยังมีผลงานในฐานะคอลัมนิสต์-นักวิจารณ์ในนิตยสารและสื่อสิ่งพิมพ์อีกหลายเล่มที่ไม่ได้เอ่ยถึง โปรดิวซ์+ครีเอถีฟงานEVENTอีกหลายตัวก็ไม่ได้นำเสนอเพราะจำได้ไม่หมด

น้ำตาฟ้า - สามโทน

When I'm Sixty-Four[The Beatles] /Witchy Woman[Eagles] / Time[Pink Floyd] / Old and Wise[Alan Parson's Project] / The Load Out/Stay[Jackson Browne] / Logical Song[Supertramp] / Do It or Die[Atlanta Rhyhtm Section] / Your Song[Elton John] / เท่าที่มี(ธนพล อินทฤทธิ์) / Babe[Styx] / You're My Best Friend[Queen] / รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง(ติ๊ก ชิโร่) / ขอแค่ได้รู้(มาลีวัลย์) / Honesty[Billy Joel] / อยากได้ยินว่ารักกัน(อัสนี-วสันต์)

The Great Escape / Raiders of the Lost Ark / Rear Window / Butch Cassidy and the Sundance Kid / A Better Tomorrow / One Flew Over the Cuckoo's Nest / The Wild Bunch / City Light / Forrest Gump / Pulp Fiction / ผู้หญิง ๕ บาป / The Sixth Sense / Sin City / Die Hard / Bofinger / Lawrence of Arabia / Se7en /Murder on the Orient Express / Dog Day Afternoon / Jerry Maguire

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull **1/2
ผมเป็น1ในแฟนตัวยงของอินเดียน่า โจนส์ อาจจะไม่ถึงขนาดไปออกแฟนพันธุ์แท้แข่งกับพวกเซียน ๆ ได้ แต่ก็ไม่อายใครถ้าจะร่วมวงสนทนากับเหล่าสาวกของอินดี้ เพราะหนังทั้ง 3 ตอนแรก ผมดูแต่ละเรื่องไม่ต่ำกว่า 10 รอบ เรียกว่าจำซีน จำไดอะล็อคได้ประมาณหนึ่งเลยนั่นแหละครับ
และแน่นอนที่ว่าผมต้องเป็นคนหนึ่งที่รอคอย การลงจอในปฏิบัติการณ์ภาคใหม่ของอินเดียน่า โจนส์อย่างใจจดจ่อ ซึ่งทิ้งช่วงจากตอนล่าสุดคือ Indiana Jones and the Last Crusade [1989] นานถึง 19 ปี เท่ากับเหตุการณ์จริงในภาค4นี่พอดี กล่าวคือเรื่องราวที่เกิดในภาค3อยู่ในช่วงปี1938 ซึ่งเป็นช่วงก่อนประกาศสงครามโลกครั้งที่2ปีเดียว เวลาผ่านมาจนถึงปี1957 ซึ่งกำลังเป็นช่วงระอุของสงครามเย็นระหว่างรัสเซีย กับ อเมริกา เชื้อกลัวคอมมิวนิสต์แผ่ซ่านไปทั่ว ร็อค แอนด์ โรลล์เริ่มถือกำเนิด
นั่นก็เป็นเวลา 19 ปีพอดี ที่อินเดียน่า โจนส์ในวัยอาวุโส ได้มีโอกาสกลับมาปฏิบัติภารกิจช่วยโลกอีกครั้งหนึ่ง
หนังยังคงความเป็นหนังอินเดียน่า โจนส์ตั้งแต่เปิดเรื่องเหมือนที่ผ่านมา คือจากโลโก้ภูเขาล้อมดาวของพาราเม้าท์ ผู้ร่วมสร้าง ค่อย ๆ คลี่คลายออกมาเป็นภาพเริ่มต้นของซีนเปิดเรื่อง อย่างใน Raiders ก็จะเล่นกับภาพภูเขาสูงของเปรูที่ใช้เปิดซีนของอินดี้กับสถานะ นักโบราณคดีผู้เก่งกาจ ใน Temple of Doom ก็เล่นกับภาพภูเขาบนโล่ยักษ์ในภัตตาคารหรูของจีนที่อินดี้ใช้ เจรจาเรื่องส่งของกับวายร้าย ส่วนใน The Last Crusade ก็เป็นภูเขาดินแดงในบ้านเกิดของอินดี้ ที่ใช้เล่าเรื่องเปิดตัวในวัยรุ่นของเขา
กับ The Crystal Skull หนังมาเริ่มต้นที่ภาพจอมปลวกของหนูทะเลทราย ก่อนจะเข้าที่ฉากแข่งรถระคนเพลงร็อคแบบไม่ค่อยมีเหตุผล มารองรับอะไรเลย นอกจากจะบอกถึงบรรยากาศว่านี่เป็นช่วงปลายทศวรรษ1950 จากรุ่นของรถที่ใช้ การแต่งตัวของหนุ่มสาว และเพลง Hound Dog ที่เปรียบเป็นเสมือนตัวแทนจุดเริ่มต้นของยุคร็อค แอนด์ โรลล์ ซึ่งมันก็เหมือนการบอกใบ้กลาย ๆ ว่า หนังส่วนที่เหลือก็จะคล้าย ๆ กันกับซีนเปิดเรื่องนี่แหละ
คือดูเหมือนจะมีอะไรในกอไผ่ แต่ลงท้ายก็แค่ความว่างเปล่าและเสียเวลาโดยใช่เหตุ
หนังใช้ซีนถัดมาเปิดตัวดร.โจนส์ ซึ่งถูกสหายรัสเซียจับตัวมากับแม็ค(เรย์ วินสโตน)-คู่หูที่กำลังหาสมบัติโบราณอยู่ในเม็กซิโก เพื่อให้มาช่วยขโมยสิ่งของหวงห้ามซึ่งทางการสหรัฐฯเก็บ รวบรวมไว้ในโกดังลับ(ท้ายเรื่องRaidersมีปรากฏให้เห็น ไปที ตอนที่หีบศักด์สิทธิ-The Lost Arkถูกบรรจุกล่องซ้อนเก็บไว้กับลังอื่น ๆ อีกจำนวนมาก) จากนั้นก็คือซีนแอ็คชั่นใหญ่ซีนแรก ที่แสดงถึงความเป็นนักสู้ที่เหนือชั้นและอุดมไปด้วยโชคของ อินดี้ได้อย่างอึกทึกครึกโครม จนไปจบซีนนี้กับการรอดตายจากระเบิดนิวเคลียร์แบบโม้สุด ๆ ตามสไตล์อินเดียน่า โจนส์
เพียงแต่ว่าคราวนี้ จังหวะของฉากแอ็คชั่น ดูมันจะไม่ค่อยราบรื่นเหมือนที่ผ่าน ๆ มา ระเบิดอาจจะลูกใหญ่ขึ้น แอ็คชั่นซีนดูดีไซน์ให้หวือหวาขึ้น แต่ที่ขาดไปคืออารมณ์ร่วมและลูกเล่นซ่อนความฮาที่หนัง เคยทำได้ดีในภาคก่อน ๆ ในภาคนี้ก็พยายามให้มี เสียแต่จังหวะและมุขที่ใช้ดูจะแป้กไปเยอะ ไม่สด ไม่คึกคักเหมือนเมื่อครั้งที่หนังมีเมื่อช่วงยุคทศวรรษ1980
จากนั้นก็เริ่มไขความกระจ่างของพล็อต รัสเซียส่งลูกสาวบุญธรรมของสตาลิน(เคต บลานเช็ตต์กับบทตัวละครที่มีสีสันที่สุดของเรื่อง)ที่เป็น นักวิทยาศาตร์ซึ่งเชื่อเรื่องไสยศาสตร์มาค้นหากะโหลกคริสตัล ของชาวอินคา ที่ในตำนานกล่าวไว้ว่าเมื่อพบแล้วนำไปคืนยังนครที่สูญหาย คนผู้นั้นจะได้อำนาจมหัศจรรย์ทั้งหมดจากเจ้าของกะโหลก เป็นการตอบแทน
อินดี้เริ่มงงกับองค์กรที่ผุดขึ้นมาใหม่ในช่วงนั้นอย่าง FBI หรือ CIA แต่ก็เอาตัวรอดไปได้ด้วยความช่วยเหลือ จากเด็กหนุ่มที่อ้างว่าแม่เขารู้จักดีกับอินดี้ และต้องการให้ทั้งคู่มาช่วยเหลือโดยด่วน โดยที่เธอกับเพื่อนด็อกเตอร์ของอินดี้(จอห์น เฮิร์ท) เข้าไปเกี่ยวข้องกับกะโหลกคริสตัลและความลับของมันอย่าง เต็ม ๆ โดยมีฝ่ายรัสเซียจอมโหดคอยตามล่าทั้งหมดอยู่
ที่เหลือคือฉากแอ็คชั่นมโหระทึก ฉากต่อสู้ด้วยหมัดลุ้น ๆ ลูกเล่นลูกชนกับอารมณ์ขันหน้าตายของอินดี้ ไปจนถึงบทเฉลยของปริศนาอันน่าทึ่ง หนังยังคงความเป็นสูตรอินเดียน่า โจนส์อย่างที่เคยมีมาครบทุกประการ
เสียแต่ว่าคราวนี้ จังหวะต่าง ๆ ของหนังดูจะไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางสักเท่าไร
แฮร์ริสัน ฟอร์ดในวัย64 แก่ไปจมหูตามอายุขัย แต่ก็ยังคงฟิตร่างกายได้ดีเยี่ยม ไม่มีอะไรให้แปลกตากับลีลาลูกเล่นในตัวอินดี้ นอกจากความอาวุโสขึ้น แต่ในส่วนของคำพูดเจ็บ ๆ การเอาตัวรอดแบบเหลือเชื่อ และการเป็นนักสู้ไม่ถอย กลับไม่มีอะไรเด็ด ๆ ให้ได้จำเหมือนภาคที่ผ่าน ๆ มา แม้จะยังคงคาแร็คเตอร์ที่มีมาอย่างไม่หลุดโทน แต่ก็ต้องยอมรับล่ะว่าขณะดูไป ก็ห่วงสังขารอินดี้ชราไป ไม่ไหลรื่นในแง่อารมณ์ร่วมเหมือนเมื่อครั้ง20ปีก่อน
คงต้องถึงคราวอำลาจออย่างถาวรแล้วกระมังอินเดียน่า โจนส์
เคต บลานเซ็ตต์ เมามันกับบทตัวร้ายหลักของเรื่องได้อย่างสนุกสนาน การเล่นคำพูดภาษาอังกฤษสำเนียงรัสเซียของเธอฟังแล้ว สนุกหูดี เช่นเดียวกับบทสมทบอื่น ๆ โดยเฉพาะขาเก่าแก่ดั้งเดิมอย่างคาเรน อัลเลนในบทแมเรี่ยน คนรักในวัยหนุ่มของอินดี้ที่มีบทอยู่ใน Raiders กลับมาคราวนี้เป็นแม่คนแล้ว ซึ่งลูกชายของเธอที่รับบทโดย ชีอา ลาเบิร์ฟ(Transformers) ก็คือตัวแทนของอินดี้โดยแท้ ถ้าหนังจะต้องมีภาคต่อไปอันเนื่องมาจากความสำเร็จ อันมหาศาลของตัวหนังที่ยังเปี่ยมล้น
บทมัตต์ วิลเลี่ยมส์ในเรื่อง ซึ่งก็คือลูกชายอินเดียน่า โจนส์ คงต้องสืบทอดภารกิจจากพ่อมาสานต่ออย่างแน่นอน โดยบทอินดี้ของฟอร์ดก็จะเป็นเพียงพี่เลี้ยงให้ในภาคถัดไป งานนี้รับรองได้
ลูกเล่นลูกฮาของหนังที่กร่อยลงไปมากเมื่อเทียบกับงาน3ตอน แรก เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ตอนที่4 ในการผจญภัยของอินเดียน่า โจนส์คราวนี้ ไม่กระทบต่อมความชอบของผมไปได้ คือดูจบก็ชื่นใจที่เสมือนได้พบเกลอเก่า แต่มันไม่ใช่ความประทับใจ ตรึงใจอย่างที่มันควรจะเป็น
ความสัมพันธ์ของตัวละครพ่อลูก หนังทำได้ไม่ลึกซึ้งเลย เมื่อเทียบกับThe Last Crusade ที่ให้ภาพของอินดี้กับพ่อได้อย่างชวนประทับใจ แต่ใน The Crystal Skull หนังกลับดูไม่หนักแน่นกับแกนในส่วนนี้ ช่วงก่อนที่บทเฉลยจะออกจากปากแมเรี่ยนว่ามัตต์คือลูกชาย ของอินดี้ หนังยังทำได้ดีอยู่กับการเกี่ยวพันกันของ 2 บทดังกล่าว แต่พอเฉลยออกมาไปยันหนังจบ ความสัมพันธ์ที่ดูมีอะไรต่อกันของทั้งคู่ กลับเหมือนขาดหายไปเฉยๆงั้นแหละ
อาจจะเพราะหนังถูกตัดไปก็ได้เพื่อเวลาฉายในโรงที่ลงตัว คงต้องรอพิสูจน์อีกทีเมื่อดีวีดีฉบับสมบูรณ์ของมันออกวาง ตลาด ว่าสาเหตุจริง ๆ ที่ดูไม่ลึกซึ้งนั่นมันด้วยเหตุใดกันแน่
เสียดายที่หนังไม่ได้สอดแทรกบทของซัลลาห์(จอห์น ไรห์ส-เดวี่ส์) ผู้ช่วยเหลือของอินดี้จาก Raiders และ The Last Crusade ลงไปด้วยสักนิด ทั้งที่ในเรื่องก็ยังกล่าวถึงพ่อของเขา(ฌอน คอนเนอรี่กับการโผล่หน้าเป็นรูปที่ตั้งบนโต๊ะทำงานอินดี้)และ มาร์คัส(เดนโฮล์ม เอลเลียต)เอาไว้เป็นแก๊กสั้น ๆ ให้แฟน ๆ ได้อมยิ้ม
งานในส่วนโปรดั๊กชั่นทุกส่วนของหนังไม่มีอะไรให้ตำหนิ ได้มาตรฐานยี่ห้อลูคัส-สปีลเบิร์ก ที่แน่นปึ้กไปหมด จะเสียดายอยู่บ้างก็คงเป็นงานส่วนของสกอร์ของจอห์น วิลเลี่ยมส์ ที่ใช้Themeสกอร์ที่ติดหูคอหนังกับภาคนี้น้อยไปนิด
ผมว่าสตีเว่น สปีลเบิร์กน่าจะถึงจุดอิ่มตัวจริง ๆ กับหนังชุดนี้ ถ้าจะมีบทต่อไปในการผจญภัยของอิยเดียน่า โจนส์ ก็น่าจะเป็นเรื่องราวของตัวลูกชายมาสานต่อมากกว่า จะไปเน้นที่เรื่องราวของอินดี้ให้เป็นเมนหลักดังที่ผ่านมา มันถึงเวลาของคนอีกรุ่นที่จะมาสานต่อ ทั้งในแง่ของตัวแสดงหลัก และผู้กำกับของเรื่อง
คงเหลือแค่หน้าที่ผู้อำนวยการสร้างเช่นเดียวกับจอร์จ ลูคัสเพื่อนซี้นั่นแหละสมควรที่สุด

Entertainment Tonight / Coming Attraction / At Ten / Discovery Channel / History Channel / 24 / Heroes / Tales from the Crypt / Twilight Zone / Saturday Night Lives / The X-Files / Mission Impossible[TV Series] / Columbo

ชวนดูDVD : รักแห่งสยาม
ผมเป็นคนชอบดูหนัง ชอบสะสมหนังเฉพาะที่เป็นDVD ถึงตอนนี้ก็มีสัก600เรื่องได้ สะสมในแนวทางที่ตัวเองชอบ พวกหนังเก่า ๆ นี่จะมีเยอะสุด พวกหนังใหม่ ๆ ก็จะเลือกแต่ที่อยากดู บางเรื่องอยาก แต่พอดูจบแทบเขวี้ยงแผ่นทิ้งก็ไม่น้อย เลยคิดว่าน่าจะนำมาเล่าสู่ บอกกล่าวถึงหนังที่ได้ดูตามความรู้สึกและรสนิยมตัวเอง เผื่อว่าอาจจะใช้เป็นแนวทางในการตัดสินใจของเพื่อน ๆ ได้อีกทางหนึ่ง
แต่อย่าไปซีเรียสนะครับ มันก็แค่tasteของคนที่ไม่มีความสำคัญอะไร บันทึกไว้ให้อ่านเล่น ทั้งตัวเองและคนที่สนใจเรื่องหนังเหมือน ๆ กัน
ผมเพิ่งได้ดู รักแห่งสยาม ที่แสนฮือฮาของคุณมะเดี่ยว จบไป บอกไม่ถูกครับ ไม่ได้ติดใจในเรื่องเกย์ที่หนังนำเสนอ ผมว่าคุณมะเดี่ยวนำเสนอในส่วนนี้ได้ดี ดูไม่ขัดเขิน ไม่ยัดเยียด หรือเหมือนดัดจริต รวมไปถึงการคุมโทนในส่วนของการแสดง ที่ทำได้ดีในทุกบทบาท ไม่ว่าจะเป็นรุ่นใหญ่รุ่นเล็ก บทมากบทน้อย ดีทุกคน สมควรให้รางวัลผู้กำกับการแสดงดีเด่นแก่คุณมะเดี่ยว แบบไร้ข้อกังขา
แต่ในฐานะของผู้กำกับภาพยนตร์ โดยส่วนตัวผมว่าคุณมะเดี่ยวยังขาดคุณสมบัติสำคัญ ของหน้าที่นี้ไป นั่นคือการเล่าเรื่องให้สนุก ชวนติดตาม ความชัดเจนในมุมมองและทิศทางของเรื่องราว(direction) เกือบ2ชั่วโมงครึ่งของหนัง(หรือกว่านั้นผมไม่แน่ใจ รู้แต่ว่ายาวมาก ๆ สำหรับหนังในแนวทางแบบนี้) ผมแทบไม่ได้อะไรจากการเป็นคนเล่าเรื่อง(storyteller) ของคุณมะเดี่ยว
เพราะที่สามารถดึงผมให้ดูมันจนจบได้ ก็คือส่วนของการแสดงล้วน ๆ
คุณสินจัย ยังคงเล่นได้ยอดเยี่ยมตามมาตรฐานที่เธอมีมาตลอด แต่ดูเป็นธรรมชาติขึ้นกว่าสมัยเล่นหนังในอดีต ที่บทบาทส่วนใหญ่ถูกset upให้เน้นความเป็นเมโลดราม่าเป็นสำคัญ ไม่ว่าจะเป็น นวลฉวี / หย่าเพราะมีชู้ / อย่าบอกว่าเธอบาป และอื่น ๆ เสียแต่ว่าบทหนังไม่สามารถทำให้ผมเข้าใจในอารมณ์ทั้งหมด ของเธอ บางmoodก็ยังงง ๆ อยู่ว่าทำไมมันต้องเป็นอย่างนั้นหว่า เช่น ทำไมเธอต้องทนอยู่กับสามีที่หมดสภาพ ทั้ง ๆ ที่เธอเองก็อยู่ในสถานะที่มีทางไป หรือทางออกให้ชีวิตได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ จะว่าห่วงจิตใจลูกชาย เลยไม่อยากทำให้ครอบครัวแตกแยก แต่เท่าที่เป็นอยู่ ไม่ว่าจะเป็นการหายไปแบบไร้ร่องรอยของลูกสาว หรือ ความผูกพันกับตัวลูกชาย มันก็ไม่ปกติสักเท่าไรอยู่แล้วนี่ ถ้าจะแยกจากผัวห่วย ๆ ที่ไม่ยอมทำอะไรนอกจากกินเหล้าและเพ้อถึงเรื่องเก่า ๆ ที่แก้ไขไม่ได้ เพื่อไปมีชีวิตใหม่ให้ดีขึ้น
อันนี้ยังเรียกได้เต็มปากกว่าว่าทำเพื่อลูก มากกว่าการทนอยู่ และทำให้การใช้ชีวิตครอบครัวมีแต่ย่ำแย่ลงอย่างที่ปรากฏ
พลอย-เฌอมาลย์ ก็เยี่ยมมากในเรื่องนี้ เธอมีความเป็นธรรมชาติจากการแสดงสูงอยู่แล้ว บทบาทในเรื่องนี้ทั้งภาคที่เป็นลูกสาวผู้หายไป กับสาวลึกลับที่เหมือนเธอผู้นั้น พลอยทำออกมาได้ดีและลื่นไหลมาก เช่นเดียวกับน้อง ๆ หน้าใหม่ทุกคนในเรื่อง สมควรได้รับการปรบมือให้แบบไม่มีข้อกังขาในเรื่องของ การแสดง
ถ้าเป็นออสการ์ ผมเชื่อว่าทั้งคุณนกและน้องพลอย จะได้ชิงชัยในสาขาเดียวกัน คือสมทบหญิงยอดเยี่ยม (อาจจะรวมไปถึงคุณพิมพ์พรรณ บูรณพิมพ์ในบทอาม่าด้วย)เพราะบทบาทของทั้งคู่ต่างสนับสนุน กันและกัน รวมไปถึงการเสริมความเข้มข้น และเติมอารมณ์ร่วมให้กับบทนำชายทั้ง2 มองยังไงผมก็ยังไม่เห็นว่าบทของคุณนกจะเป็นบทนำของเรื่อง ได้แต่อย่างใด
เพลงประกอบก็เป็นอีกส่วนที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ๋งมาก ไพเราะและเสริมอารมณ์ร่วมให้กับตัวหนังได้เป็นอย่างดี ดีกว่าการเล่าเรื่องด้วยบทพูดหรือภาษาภาพของเรื่องซะอีก ถ้าจะเทียบกัน อาจจะเพราะหนังที่ดีสมัยนี้ มันต้องทำให้คนดูตีความเอาเองได้ไม่จำกัดขอบเขต หรือแนวทางที่ชัดเจนแบบหนังดี ๆ ในอดีตเป็นกัน ไม่สนใจว่าใครจะรู้เรื่องไหม เพราะคนดูมึงต้องใช้กึ๋นเอง ไม่เข้าใจแสดงว่ามึงยังโง่ ตามวิธีคิดวิธีนำเสนอของกูไม่ทันเอง
ผมก็คือ1ในคนโง่เหล่านั้นครับ
โง่กระทั่งไม่getด้วยซ้ำว่า ทำไมหนังต้องใช้ชื่อ รักแห่งสยาม มันสื่อถึงอะไรนอกจากการตลาด ที่ตั้งแล้วคนดูจะได้คิดว่าเป็นหนังรัก ๆ ใส ๆ ชวนซาบซึ้ง แค่นั้นเอง หรือว่าเป็นความตั้งใจแฝงนัยยะอะไรของตัวผู้กำกับ ถ้าเป็นเพราะสาเหตุแรก อันนี้เข้าใจครับ เพราะในแง่การตลาด ชื่อหนังคือ1ในการขายหน้าหนังที่ชัดเจนที่สุด ถือว่าเก่งมาก ๆ สำหรับชื่อหนังเรื่องนี้
แต่ถ้าเป็นในกรณีที่2 ก็ต้องบอกว่าผมจนปัญญาจริง ๆ ที่จะเข้าใจมัน สรุปรักแห่งสยามคือการรักร่วมเพศในวัยเรียนเหรอครับ หรือรักของแม่ที่มีต่อพ่อ(ในเรื่อง)แบบซื่อสัตย์ภักดีจนวันตาย ไม่ว่าพ่อจะหมดสภาพขนาดไหน ไร้ทางเยี่ยวยาก็ตาม
คำถามว่าทำไม มันจึงผุดในหัวผมเต็มไปหมดเมื่อดูหนังจบ หนังที่ดีเดี๋ยวนี้ไม่จำเป็นต้องอาศัยเรื่องเหตุและผลอีกต่อไป ไม่ต้องมีด้านลึก แต่เพิ่มด้านระนาบ แบบนิ่ง ๆ เนิบ ๆ คัทน้อย ๆ เพื่อให้หนังดูเหมือนดี มีสไตล์แบบที่นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ในยุคนี้จะชอบกัน
หรือว่านั่นเป็นสัญญาณที่ทอแสงให้ปรากฏ แสดงว่าผมใกล้จะถึงแก่นกระพี้ของหนังยอดเยี่ยม ของคนร่วมสมัยเรื่องนี้แล้วก็เป็นได้
ไชโย
ผมกำลังจะได้เป็นบัวพ้นน้ำแล้วสินี่!!!!

The Day of the Jackal / Jaws / The World According to Garp / ขายหัวเราะ / BIOSCOPE / FHM / เอนเตอร์เทน / พลนิกรกิมหงวน / The Godfather / EMPIRE / Premiere

เกิดมาเพื่อตาย ระหว่างยังไม่ถึงเวลานั้น ทำซะความสุขให้ตัวเองเยอะๆ โดยที่ไม่ไปรบกวนหรือเบียดเบียนใคร อย่ามัวผลัดวันประกันพรุ่ง ให้ทำที่ชอบไปที่ชอบซะตอนนี้ ไม่ใช่่ต้องรอให้ตายแล้วมีคนสวดส่งข้างหลังว่า ไปที่ชอบที่ชอบ ถึงตรงนั้นมันคงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว